| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شاعرانه های ... |
|
بر هر چه بادا باد... به نام مهربانترین سلام چقدر اینروزهایم پر است از سوال! در باره ی؟؟؟ : ادبیات!! از؟؟؟ : اهل ادب!!! ، جریان سازها!! ، دلسوزانی!!! که می خواهند هر طور شده ادبیات را به قله ی رفیع ِ... ا د ب ی ا ا ا سقوط... اما... " حال سؤال و حوصله ی قیل و قال کو؟ "
...و شعر :
ته مانده های ترس مرموزی! که بی تابم... احساس غمگین پریدن از... -‹‹ نمی خوابم! ›› بالن سواری توی رؤیاهای پوچم که↓ هی چشم ِ بازی که ببینم توی مردابم! ته مانده های اشک / شورش را در آوردی از خنده های گیج ِ بر/عکسی که در قابم!! مثل ِ نگاه ِ چشم ِ خیس ِ خیره ی ِ... خسته↓ توی ِ شب ِ " آن کوچه ای که بی تو مهتابم! " مثل عبور دسته جمعی از پل چوبی ترس از صدایی که به عمق قصه پرتابم... ترس از صدایی که شبیه خنده می پیچد ترس از صدایی که... ته ِ کابوس می خوابم! [] یک حس غمگین تر سر انگشتهایی که [ دارم کلاف قصه را دوُر تو می تابم! ]
در پناه او... |
|
+ نوشته شده در
شنبه 29 اردیبهشت1386ساعت 23:21 توسط زهره جعفرزاده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
از غزل ... تا غزل ... با غزل ...
|
| نوشته های پیشین |
|
تیر 1387 خرداد 1387 بهمن 1386 آبان 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 |
|
RSS
|