به رسم دیرینه سلام

 این اسمش به روز رسانی نیست!! فقط بعد از مدتها حس کردم ساعتم احتیاج به کوک دارد.

 این پست دعوتی هم نیست. هر که خواند و دوست داشت ، قدمش سر چشم ، هر که خواند و

 دوست نداشت... بگذریم! ( شعر قدیمی که این حرفها را ندارد!)

((در ضمن ایمیل قبلی من توسط اینجانب ، و به دلایل کاملا شخصی حذف گردید! آدرس ایمیل

جدیدم در وبلاگ هست. ))

با عشق و ارادت تقدیم به خودم :

من خواب معصومانه ی کودک روی گلیم ساده ای هستم 

تحقیر شد تنهایی ام هرچند من آدم افتاده ای هستم! 

دنیا شدیدا پوچ می بیند احساس زیبای درونم را 

عاشق نبودم ، نیستم ، اما در کل زن ِ دلداده ای هستم!! 

تب می کند در پیچ و تاب شب باد شدیدی که نمی آید

من آن درخت ِبی تحرک در رویای خیس ِ جاده ای هستم

زیر همان چتر بزرگی که از آسمان روی سرم تابید

خورشید می خواهد طلوعش را... [ صبح ِ فقط آماده ای هستم ]

شاید همان سیاره ی زیبا در کهکشانی پر ستاره ، یا

یک زهره ی بی ادعا ، ساده ، از نوع جعفرزاده ای! هستم...